iThought-iWrite
"Most of the confusing people would stay in your life." - R.P. Kiddo
"You run so slow, so slow that you cannot even run out of my mind." - H.U.Got
"If you see all bad things around, then use those and turn them into good things. Like trash being turned into treasure." - Grover
"One day, however you look in the mirror or at your reflection in the deep waters, you will realize that in the depth of the mirror and the water you are looking at you have indeed lost yourself. You constantly ask yourself how you lost it and how you can get it back."
"Love is like being drunk, once the effect is gone you miss the moment that made you really crazy."
"If you want your follower to step up then stop doing things that will make him or her step out of the process"
"Do you run from something or do you run from yourself?"
"Never base anything on the surface. Remember, the iceberg's peak is way smaller than its whole size."
My NFT Collection
Di Tugma
Written by CrossCarbs
Hi... Hello. Yan ang mga salitang napagpalitan natin noon.
Mga salitang nagbigay daan para umabot tayo ng taon.
Unang beses kitang nakita, nadama ko na ikaw na ang gusto ko na huling makasama.
Tayo'y nagkapalitan ng ngalan, numero at mga mensahe.
Tayo'y nagtawagan, nagtawanan at nagkaibigan.
Tayo'y nagsambit ng mga nakakatuwa at nakakatawang mga linya. Mga sikretong pili lang ang napagsabihan at ultimo kulitan natin sa kalye.
Akala natin tayo ay coke...sakto.
Akala natin ang ang dinadaanan natin light.
Akala natin ung mga balak natin ayun na mismo.
Di natin namalayan mapupunta pala sa zero.
Sing tatag sana natin sina Batman at Robin.
Sa tinagal ng mga pinagdaanan natin
Di napansin, na ang langit na maliwanag ay nagdilim.
Ninais ko na maging buwan sa madilim mong kalangitan.
Sa pagabot ko ng bituin ang naabot ko na pala ay araw.
Magkasama tayo sa kalawakan ngunit di natakdang magkasabay sa kalangitan ng mundo. Lalo na di pa din kahit man lang magtapat sa pagikot sa palibot neto.
Sa kagustuhan nating maging akma sa isa't-isa, di namamalayan na lumaki na pala ang pinagkaiba.
Ninais ayusin ang buhay na kanya-kanya upang maayos ang buhay natin ng magkasama.
Ngunit sa tagal ng hindi na nagkatugma, ang agwat natin tila ata lalong lumala.
Ang pagiging totoo sa ating sarili at sa bawat isa, ay ang syang naging sanhi ng pagkabiyak ng dati ay iisa ngayo'y dalawa.
Ang dating dynamic duo, ngayon ay solo. Ang hi at hello mga salita na lamang sa isipan
Hi... Hello. Mga salitang napunta na sa hangin, naibato na sa kulimlim at humiwa na sa’tin.
Hi... Hello, naway isang araw tayo'y muling magkita, magkasama at magsambit ng batiang ito. Ngunit habang wala na ang meron tayo ay itatago na lamang saaking damdamin.
Bright World to Dark Moon
Written by CrossCarbs
five to three
and all 'cause of me.
five to three
from two to one now I see.
five to three
five to three...
five suns that turned to three moons
all the summer days that flipped to glooms
lamps that turned to poles
flats that shattered to holes.
a house broken to just a wall
nobody appears when i call.
a travel to north crashed to south
a boxer who clearly lost a bout.
five to three
five to three
just 'cause of me
all dreams sank into the sea.
five to three
five to three
just 'cause of me
there is nothing else to see.
Sinusubukan
Written by CrossCarbs
Ilang buwan na ang lumipas mula nang ang araw ay humiwalay sa langit
Ang liwanag ay ni minsan di na nakipagkita sa mga ulap at wala kahit saang singit.
Ang mga hangin ay mainit kahit madilim sa kalupaan.
Ang mga konkreto malambot at di basta malakaran.
Ang mundo na dating bilog at makulay ngayon ay baku-bako at tila ba bangkay na nahimlay.
Koro:
Sinusubukang umabante, sinusubukang umikot.
Naglalakad, gumagapang para makalimot.
Sa matatamis na nakaraan, sa mapapait na harapan.
Sinusubukang umabante, sinusubukang umikot.
Sumisigaw ng todo ngunit walang boses na lumalabas.
Gumagalaw, kumakaripas pero sa pintuan ng nakaraan ay di makalabas.
Sinusubukang umabante, sinusubukang umikot.
Mga oras na dapat matahimik na madilim
Mga oras na dapat ang kalooban ay taimtim.
Hindi na to kilala ng aking mundong ginagalawan.
Hindi na ito kilala ng mundong nilalakaran.
Kasabay ng pagtapang ang ang paghikbing walang tigil
Kasabay ng pagluha ang mga alaala natin giliw.
Minsan kang naging akin, minsan kang nahagkan.
Minsan kang nakasama sa pangarap at minsan ikaw lang aking alam.
2PM by Cross Carbon
Written by CrossCarbs
2PM, this is what you stated, a time you gave a time we approved.
Two hours passed noon, two hours that passed too soon.
So, what happened? to be here, did you not have any intent?
So, what happened? The skies have been bright
I have been here even if my head feels so light and I don't feel right.
So, what happened? The sun's warmth embraces me
I have been here like the abyss in the worlds that you cannot see.
Minutes have not passed from the hours that we have agreed
I still await you and the plans we made and the plans you made me read.
Will I just leave and forget the reason of this rest?
Will I just leave and forget the promise as high as the Everest?
In this time, why do you show me the sky both dark and bright?
In this time, why do you show me the place both gloomy and out of sight?
2PM, this is what you gave and that is why I am here?
Here is what I don't know where...
Here is what I am unsure of...
two hours from the high brightness of the sun, the heat that makes it feel tough.
Now, you tell me you don't have control over this and that
Now, you tell me of the things that you can.
With that black hood of yours and blade that bends
You now command me to stop my rant.
You and your pale skin can start by telling me where we are
You and your oblique transparency can tell me why 2PM is the hour.
You must be lying, you must be joking.
You waved your hands showed me everything, everything in my life that I have seen.
So this is it. The hour you foretold. The hour that our bodies feel cold.
So, 2PM... That was the hour that you and Father have set for me
That's why this place shows me the oapcity that no physique can make me see.
Let us now set sail two hours after noon.
I know for some, this time is too soon.
My hands, this part, it cannot manipulate
It is time and we cannot be late.
In this regards, my apologies, this is a command from the Trinity
Don't worry, loved ones will see beyond tears and the reality they will see.
Wave to them goodbye, but stare at them seemingly saying, "see you again"
This brings sadness, joy, and excruciating pain.
But after 2PM, eternal life is what you gain and permanently obtain.
Walang Takas
Written by CrossCarbs
Isang panaginip na hindi magpapigil.
Natatapos sa simula.
Ang wakas ay nawawala.
Sa tuwing magigising
Mababalik nang muli, ubod ng tuling.
Mga kabundukang naakyat na,
Mga kahuyang natahak
Ibang araw ngunit parehong abala.
Sa mas magandang lupalop ang balak
Ngunit imbis na makabante, pabalik nahahatak.
Paano aabante? Paano uusad?
Paano magigising sa parehong panaginip?
Sa kasamaang palad
Ang pangarap tila palayo ng palayo at di na masilip.
Bakit?
Dahil pabalik-balik, paulit-ulit.
Parang ibong pipit
Na hindi matuto sa paglipad. Sa isang sulok akala mo'y ipit.
Malapit na maging bangungot
Ngunit di ito mailagay sa limot.
Kahit ano ang galawin upang nga bagay ay baguhin
Karimlan pa din ay humahabol sakin.
Kailangan pa ako'y maging hiwalay na planeta upang sa mundong aking kinalalagyan, ako ay mabalik?
Kailangan ba maging ulap, upang ang araw ay muling mahawakan at mahagkan?
Dapat ba ang ligid ay gawing kaibigang matalik?
Pano bang muling maanod sa landas na dapat daanan?
Kinakausap naman si Bathala
Sinusundan ang Kanyang mga salita.
Ngunit aking liwanag tila nagdidilim
Wala na ibang magawa kundi magdasal ng mataimtim.
Nais humiyaw dahil tila ligaw.
Nais magwala pero magawa ay wala.
Ang pagsigaw ay pabulong
Ang takbo ay paurong
Ang talon ay palubog
Ang ngiti ay salubong.
Ngayon basahin mong muli pataas bago ang linyang ito.
Malalaman mo na iisa ang mensahe kahit pataas o pababa ako manggaling
At dito maramdaman mo ang aking nararanasang pagkaligalig.